Υπάρχει μια τεράστια υστερία γύρω από τη χρήση των κινητών από τα παιδιά, η οποία συχνά φέρνει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από τα επιθυμητά. Αντί να βοηθήσει τους νέους να κάνουν μια πιο υγιή και ισορροπημένη χρήση των συσκευών τους, το τοξικό κλίμα ενοχής, συνεχούς πανικού και καταδίωξης καταλήγει να δυναμιτίζει τις σχέσεις μέσα στην οικογένεια, αφήνοντας συχνά τα παιδιά σε χειρότερη κατάσταση και τους γονείς πιο τρελαμένους από τους κλασικούς, πιο «τσιλ» γονείς.

Κάθε φορά που μια νέα τεχνολογία μπαίνει μαζικά στη ζωή μας, η κοινωνία παθαίνει έναν κλασικό ηθικό πανικό. Το ίδιο είχε γίνει παλιότερα με την τηλεόραση, τα βιντεοπαιχνίδια, ακόμα και με τα κόμικς, όπου όλοι προέβλεπαν την καταστροφή της νέας γενιάς. Σήμερα, η οθόνη του κινητού έχει πάρει τη θέση του απόλυτου αποδιοπομπαίου τράγου για οποιοδήποτε πρόβλημα συμπεριφοράς, άγχους ή χαμηλής επίδοσης, αγνοώντας συχνά βαθύτερους κοινωνικούς, σχολικούς ή οικογενειακούς παράγοντες που πράγματι βαραίνουν τα παιδιά.

Το πρόβλημα γιγαντώνεται εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο αντιδρούν πολλοί γονείς, οι οποίοι ζουν μέσα στο άγχος και τον τρόμο ότι το παιδί τους παθαίνει ανεπανόρθωτη εγκεφαλική βλάβη κάθε φορά που σκανάρει το TikTok. Αυτή η υπερβολική πίεση γεννά έναν φαύλο κύκλο που περιλαμβάνει ατελείωτους καυγάδες, κρυμμένα κινητά, απειλές και μια μόνιμη ατμόσφαιρα στρατοπέδου μέσα στο σπίτι. Όταν κάτι γίνεται το μήλον της έριδος και συνοδεύεται από υστερία, αυτόματα αποκτά τεράστια αξία στα μάτια του παιδιού, το οποίο αντί να δει το κινητό ως ένα απλό εργαλείο ψυχαγωγίας, το μετατρέπει στο μοναδικό καταφύγιο και μέσο διαφυγής από την πνιγηρή πραγματικότητα του σπιτιού του.

Φυσικά, η επιστήμη όντως τονίζει ότι η υπερβολική και ανεξέλεγκτη χρήση μπορεί να επηρεάσει τον ύπνο ή τη συγκέντρωση, όμως υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα σε έναν τοξικό εθισμό όπου ένα παιδί είναι πλήρως απομονωμένο και σε έναν έφηβο που απλώς παίζει παιχνίδια ή μιλάει με τους φίλους του στο Discord, ακριβώς όπως κάναμε παλιά εμείς στις αλάνες ή στο σταθερό τηλέφωνο για ώρες. Οι πιο χαλαροί και ισορροπημένοι γονείς συχνά πετυχαίνουν πολύ καλύτερα αποτελέσματα, ακριβώς επειδή θέτουν λογικά και σταθερά όρια χωρίς υστερίες, αποδεχόμενοι ότι τα smartphones αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης κοινωνικής ζωής.

Στο τέλος της ημέρας, αυτό που αποδεικνύεται καθημερινά είναι ότι το πρόβλημα σπάνια βρίσκεται στην ίδια την οθόνη και συχνά κρύβεται στον τρόπο με τον οποίο οι ενήλικες διαχειρίζονται τον δικό τους πανικό. Όταν το κινητό μετατρέπεται σε ταμπού και σε πεδίο μόνιμου πολέμου, το παιδί μαθαίνει μόνο να κρύβεται, ο γονιός χάνει κάθε δυνατότητα επικοινωνίας και η πραγματική ουσία της σχέσης τους θυσιάζεται στον βωμό μιας ατέλειωτης, μάταιας διαμάχης.