Η τεχνολογία έχει αλλάξει ριζικά τον τρόπο που σχετιζόμαστε, και η ζωντανή κοινοποίηση της τοποθεσίας (location sharing) αποτελεί ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα εργαλεία στις σύγχρονες σχέσεις. Είναι όμως μια πράξη αγάπης και ασφάλειας ή ένα ψηφιακό «λουρί» που υποδηλώνει τοξικότητα; Η απάντηση δεν είναι ασπρόμαυρη, καθώς η γραμμή μεταξύ ενδιαφέροντος και ελέγχου είναι εξαιρετικά λεπτή.

 Από τη μία πλευρά, για πολλά ζευγάρια η κίνηση αυτή πηγάζει από καθαρή πρακτικότητα και έγνοια. Το να ξέρεις ότι ο άνθρωπός σου έφτασε με ασφάλεια στον προορισμό του αργά το βράδυ προσφέρει ηρεμία. Σε αυτή την περίπτωση, η κοινοποίηση λειτουργεί ως δίχτυ ασφαλείας και βασίζεται στην αμοιβαία εμπιστοσύνη, χωρίς να συνοδεύεται από καχύποπτες ερωτήσεις.

 Από την άλλη πλευρά, όταν η παρακολούθηση γίνεται ψυχαναγκαστική συνήθεια, το εργαλείο αυτό μετατρέπεται σε μέσο ελέγχου. Αν η άρνηση κοινοποίησης προκαλεί σκηνές ζηλοτυπίας ή αν ο ένας σύντροφος ελέγχει διαρκώς την οθόνη του, τότε παραβιάζεται η ιδιωτικότητα και κλονίζεται η θεμέλια λίθος της σχέσης: η εμπιστοσύνη.

Το συμπέρασμα; Η ίδια η τεχνολογία δεν είναι τοξική· τοξικές μπορεί να γίνουν οι προθέσεις μας. Αν η κοινοποίηση γίνεται ελεύθερα και για λόγους διευκόλυνσης, μπορεί να λειτουργήσει θετικά. Αν όμως χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο της εμπιστοσύνης, τότε το πρόβλημα δεν βρίσκεται στην εφαρμογή, αλλά στην ίδια τη σχέση.